نیروهای امنیتی رژیم ایران در مردادماه ۱۴۰۵، با یورش خشونت‌آمیز به منازل دو شهروند عرب در کوی «سید علی» شهر فلاحیه (شادگان)، اقدام به ایجاد رعب و وحشت کردند. در جریان این یورش، «محمد زنبوری»، جوان ۲۷ ساله مجروح شد و «حیدر خنجری»، شهروند ۳۵ ساله، توانست از حلقه محاصره مأموران بگریزد.
بر اساس گزارش‌های رسیده، محمد زنبوری با وجود مجروحیت، در ابتدا موفق به فرار شد، اما مدتی بعد در شهر عبادان (آبادان) توسط نیروهای امنیتی بازداشت گردید و هم‌اکنون در وضعیت نامعلومی در بازداشت به سر می‌برد. گفته می‌شود وی پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های مذهبی سابقه بازداشت و حبس داشته است.
از سوی دیگر، سرنوشت حیدر خنجری همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. برخی گزارش‌های غیررسمی حاکی از آن است که وی در جریان تعقیب و گریز نیروهای اطلاعاتی و هنگام تلاش برای خروج از مرز کشته شده است. با این حال، فشارهای امنیتی بر خانواده وی به شدت افزایش یافته است؛ یک منبع محلی در فلاحیه فاش کرده است که نهادهای امنیتی، برادران حیدر خنجری را تحت فشار مجبور به انجام «اعترافات اجباری تلویزیونی» کرده‌اند تا برادر خود را «جنایتکار» بنامند و به همین بهانه، نهادهای امنیتی مانع از برگزاری مراسم عزاداری (فاتحه‌خوانی) توسط خانواده او شده‌اند.
تا این لحظه، مقامات امنیتی و قضایی رژیم هیچ‌گونه توضیح رسمی درباره دلایل این یورش، اتهامات انتسابی، وضعیت سلامت و محل نگهداری محمد زنبوری و سرنوشت دقیق حیدر خنجری ارائه نداده‌اند. اخذ اعترافات اجباری از اعضای خانواده برای بدنام کردن متهمان، از روش‌های سیستماتیک نهادهای امنیتی رژیم ایران برای سرکوب و ایجاد خفقان در اقلیم احواز به شمار می‌رود.