روزنامه بریتانیایی ساندی‌تایمز در گزارشی تازه، به نقل از پزشکان داخل جغرافیای سیاسی ایران و شهادت شهروندانی که موفق به خروج از کشور شده‌اند، از ابعاد بی‌سابقه سرکوب اعتراضات مردمی پرده برداشته است. بر اساس این گزارش، طی تنها دو روز سرکوب گسترده، دست‌کم 16 هزار و 500 معترض توسط نیروهای جمهوری اسلامی کشته شده‌اند و شمار مجروحان بین 330 تا 360 هزار نفر برآورد می‌شود.

ساندی‌تایمز نوشته است که بخش عمده این کشتار در روزهای پنجشنبه 18 و جمعه 19 دی‌ماه 1404 رخ داده و آن را «وحشیانه‌ترین سرکوب اعتراضات مردمی در طول 47 سال حیات جمهوری اسلامی» توصیف کرده است.

به گفته پزشکان و منابع درمانی داخل جغرافیای سیاسی ایران، در میان قربانیان، کودکان و زنان باردار نیز حضور دارند و بخش قابل توجهی از کشته‌شدگان و مجروحان زیر 30 سال بوده‌اند. شدت جراحات و حجم بالای تلفات باعث شده بسیاری از مراکز درمانی با کمبود شدید دارو، تجهیزات پزشکی و ذخایر خون روبه‌رو شوند. این در حالی است که بنا بر شهادت منابع محلی، نیروهای امنیتی در برخی موارد حتی مانع خون‌رسانی و درمان مجروحان شده‌اند.

این روزنامه بریتانیایی همچنین به نقل از شاهدانی که از مسیر ترکیه از جغرافیای سیاسی ایران خارج شده‌اند، گزارش داده است که نیروهای سپاه پاسداران و بسیج موتورسوار برای سرکوب معترضان از مهمات جنگی، سلاح‌های کلاشنیکف و تیربارهای نصب‌شده بر خودروهای وانت استفاده کرده‌اند. در این گزارش به اطلاعاتی نیز اشاره شده که از مشارکت نیروهای وابسته به حشدالشعبی عراق در عملیات سرکوب حکایت دارد.

بر اساس این گزارش، در روز جمعه 19 دی‌ماه، تیراندازی مستقیم و رگبار بستن معترضان به‌طور گسترده انجام شده و شاهدان تأکید کرده‌اند که نیروهای سپاه با هدف قرار دادن سر و بالاتنه معترضان، عامدانه بر افزایش شمار کشته‌شدگان افزوده‌اند.

ساندی‌تایمز افزوده است که پس از پایان عملیات سرکوب، نیروهای بسیج و امنیتی اقدام به جمع‌آوری اجساد از خیابان‌ها کرده و پیکر جان‌باختگان را برای دفن به شهرهای دیگر منتقل کرده‌اند تا آثار کشتار پنهان بماند. در برخی موارد نیز برای تحویل پیکرها به خانواده‌ها، مبالغ هنگفتی مطالبه شده است؛ اقدامی که ناظران آن را بخشی از تلاش سازمان‌یافته برای پنهان‌سازی ابعاد واقعی کشتار معترضان می‌دانند.

در پایان این گزارش آمده است که بر اساس برآوردهای اولیه، بیش از 8 هزار نفر از معترضان در جریان این سرکوب‌ها بر اثر اصابت گلوله‌های ساچمه‌ای و جنگی به ناحیه صورت و چشم، دچار نابینایی کامل یا جزئی شده‌اند.